omp (Oh My Pi) + JoinGonka Gateway: model rolleriyle ajan

Adım 1: omp'yi kurun. Proje README'sindeki resmi yöntemler:

# macOS and Linux
curl -fsSL https://omp.sh/install | sh

# Homebrew
brew install can1357/tap/omp

# via Bun (requires Bun 1.3.14 or newer)
bun install -g @oh-my-pi/pi-coding-agent

# Windows (PowerShell)
irm https://omp.sh/install.ps1 | iex

Adım 2: anahtar alın. gate.joingonka.ai/register adresinden kaydolun, adresinizi doğrulayın ve jg- önekli bir anahtarı API Anahtarları bölümünde oluşturun. Tek bir anahtar ve tek bir bakiye ağın tüm modelleri için geçerlidir.

Adım 3: kurulum programını çalıştırın.

npx @joingonka/setup --tool omp

Kurulum programı anahtarı soracaktır — komut satırı argümanlarında iletilmez, böylece kabuk geçmişine takılı kalmaz — ve dört şey yapar:

• ~/.omp/agent/models.yml dosyasına joingonka sağlayıcısını yazar: ağ geçidi adresi, openai-completions protokolü, anahtar literal olarak ve ağın gerçek bağlam pencereleri ve yanıt tavanlarıyla birlikte üç modeli; dosya 600 izinlerini alır;
• varsayılan modeli — ~/.omp/agent/config.yml içindeki modelRoles.default — DeepSeek V4 Flash olarak ayarlar, ancak yalnızca rol boşsa veya ağdan çıkmış bir modeli işaret ediyorsa: başkasının seçimini ele geçirmez, nasıl değiştirileceğini önerir;
• yazmadan önce önceki dosyanın yedeğini alır, diğer sağlayıcıları, rolleri ve yorumları olduğu gibi bırakır;
• sonunda ağ geçidine canlı bir istek gönderir ve anahtarın, adresin ve modelin kabul edilip edilmediğini doğrudan söyler.

Farklı bir varsayılan model --model bayrağıyla deepseek, glm veya minimax kısaltmalarıyla belirlenir — açıkça belirtilen model her zaman yazılır. Dotfile'lar ve sunucular için soru sormayan bir mod vardır; bu modda anahtar ortam değişkeninden alınır:

JOINGONKA_API_KEY=jg-your-key npx @joingonka/setup --tool omp --model glm --non-interactive

Standart dışı yapılandırma konumlarını kurulum programı kendisi dikkate alır: adlandırılmış profil (OMP_PROFILE) ve taşınmış ajan dizini (PI_CODING_AGENT_DIR). Eski models.json dosyasını, omp'nin kendisinin yapacağı gibi models.yml dosyasına taşır — önceki sağlayıcılar kaybolmaz. Ve eğer yanında config.yml olmadan eski bir settings.json varsa, kurulum programı config.yml oluşturmaz, böylece omp kendi ayar taşımasını atlamaz: omp'yi bir kez çalıştırıp komutu tekrarlamanızı ister.

Kurulum programının yaptığı her şeyi elle de yazabilirsiniz. İki dosya var ve her birinin kendi işi var: models.yml sağlayıcıları ve modelleri tanımlar, config.yml ise ayarları saklar — hangi modelin hangi rolde olduğu da buna dahil.

# ~/.omp/agent/models.yml
providers:
  joingonka:
    baseUrl: https://gate.joingonka.ai/v1
    api: openai-completions
    apiKey: jg-your-key
    models:
      - id: deepseek-ai/DeepSeek-V4-Flash-0731
        name: DeepSeek V4 Flash (Gonka)
        input: [text]
        contextWindow: 380000
        maxTokens: 32768
        reasoning: true
      - id: zai-org/GLM-5.3-Flash
        name: GLM-5.3 Flash (Gonka)
        input: [text]
        contextWindow: 390000
        maxTokens: 8192
        reasoning: true
      - id: MiniMaxAI/MiniMax-M2.7
        name: MiniMax M2.7 (Gonka)
        input: [text]
        contextWindow: 200000
        maxTokens: 8192

# ~/.omp/agent/config.yml
modelRoles:
  default: joingonka/deepseek-ai/DeepSeek-V4-Flash-0731

Anahtarı düz metin olarak tutmak en sorunsuz seçenektir: omp her ortamdan başlar ve dosyayı chmod 600 ~/.omp/agent/models.yml komutuyla kapatmanız yeterlidir. Anahtarı dosyanın dışında tutmak istiyorsanız, apiKey alanına bir değişken adı yazın, örneğin JOINGONKA_API_KEY, ve omp'yi başlattığınız kabukta bu değişkeni export edin: proje dokümantasyonunda anahtar çözümlemesi tam olarak bu sırayla anlatılır.

İsteğe bağlı cost alanı (milyon token başına fiyat) yalnızca omp arayüzünde oturum maliyetini tahmin etmek için gerekir. Kurulum programı oraya kurulum anındaki güncel ağ geçidi fiyatını yazar; elle hazırlanan yapılandırmada bu alan atlanabilir — bu tahminin faturanızla ilgisi yoktur, gerçek harcamayı hesap paneli gösterir.

Model seçici provider/model-id biçiminde yazılır. Sağlayıcı adı ilk eğik çizgiden ayrılır, bu nedenle kendi eğik çizgisi olan ağ kimlikleri olduğu gibi yazılır: joingonka/deepseek-ai/DeepSeek-V4-Flash-0731. config.yml dosyasını düzenlemek yerine rolü arayüzden de atayabilirsiniz — oturum içinde /model komutuyla veya omp setup sihirbazında.

omp'de her şey için tek bir model seçilmez, roller bazında seçim yapılır – bu, yapılandırmanın ana kaldıracıdır. Diyalog için yerleşik roller: default, smol, slow, plan, commit, task, tiny, memory, advisor ve vision. Hepsini atamanız gerekmez: Tanımlanmamış smol ve slow önce default rolünün modelini alır, task rolü olmayan alt ajanlar mevcut oturumun modeliyle çalışır, commit ve tiny ise smol'u takip eder. default için tek satırlık bir yapılandırma tamamen çalışır durumdadır.

Rolleri ağ modelleri arasında paylaştırmak tasarruf için değil – DeepSeek V4 Flash, GLM-5.3 Flash ve MiniMax M2.7'nin fiyatı aynıdır – davranış ve kapasite içindir: akıl yürüten model daha iyi plan yapar, uzun yanıt veren model daha iyi yazar ve arka plandaki küçük işleri ana görevle aynı sıraya koymaya gerek yoktur.

# ~/.omp/agent/config.yml
modelRoles:
  default: joingonka/deepseek-ai/DeepSeek-V4-Flash-0731
  slow: joingonka/zai-org/GLM-5.3-Flash
  plan: joingonka/zai-org/GLM-5.3-Flash
  tiny: joingonka/MiniMaxAI/MiniMax-M2.7

retry:
  fallbackChains:
    default:
      - joingonka/zai-org/GLM-5.3-Flash

retry.fallbackChains bloğu, yoğun saatler için bir sigortadır: ana model sürekli 429 yanıtı verdiğinde, omp hamlenin geri kalanını zincirdeki bir sonraki kayda aktarır ve bir duraksamadan sonra ana modele geri döner. Zincirin anahtarı bir rol, belirli bir model veya sağlayıcının tamamı (joingonka/*) olabilir.

Tek bir başlatma için rol, bir bayrak ile yeniden tanımlanabilir: omp --model slow oturumu slow rolünün modeliyle başlatır; --smol, --slow ve --plan ise rolün kendi modelinin yerine geçer. Oturum içinde Ctrl+P rol modellerini arasında gezinir ve /model seçimi açar; oradaki Roles sekmesinde roller ve yedekleri atanabilir.

Rol değerine bir düşünce düzeyi eklenebilir – :low, :medium, :high. Bu bir omp sözdizimidir ve belirli bir modelin bu düzeyi nasıl anladığı modelin kendisine bağlıdır: örneğin GLM-5.3 Flash'ta bu ikili bir anahtardır – ayrıntılar model incelemesindedir. Bir başka yararlı ayrıntı: roller, aynı modelRoles bloğuna sahip <repo>/.omp/config.yml dosyası ile tek bir depo için yeniden tanımlanabilir. Sağlayıcılar ve anahtarlar ana dizinde kalır, böylece anahtar depoya girmez.

Önce omp'nin sağlayıcıyı gördüğünden emin olun:

omp models joingonka

Yanıt olarak, models.yml dosyasındaki bağlam pencereleri ve yanıt üst sınırlarını binlere yuvarlanmış halde gösteren üç satırlık bir tablo gelir (çıktı kısaltıldı: omp'de ayrıca thinking ve images sütunları var):

joingonka (3)
model                                context  max-out
deepseek-ai/DeepSeek-V4-Flash-0731      380K      33K
MiniMaxAI/MiniMax-M2.7                  200K     8.2K
zai-org/GLM-5.3-Flash                   390K     8.2K

Ardından arayüz olmadan tek seferlik bir çalıştırma. Boş bir dizine bariz bir hata içeren bir dosya koyun ve hatayı bulmasını isteyin:

omp -p "Read calc.py and tell me in one sentence whether it has a bug."

Ajan okuma aracını kendisi çağırmalı ve hatanın bulunduğu ifadeyi belirterek öze dair yanıt vermeli. 21 Eylül 2026 tarihli çalıştırmamızda bu döngüyü — istek, araç çağrısı, sonuç, yanıt — DeepSeek V4 Flash ve GLM-5.3 Flash sorunsuz geçti; MiniMax M2.7 için aşağıdaki tablonun son satırına bakın.

Üçüncü kontrol ağ geçidi tarafından: panelde „Kullanım“ bölümünde istek „Modellere göre“ dökümünde görünür ve „Anahtarlara göre“ bloğunda son istek zamanı güncellenir. Orada bir şey yoksa omp başka bir sağlayıcıya gidiyor demektir: omp config get modelRoles komutuyla rollerde ne olduğuna bakın.

Bir şeyler ters gittiyse teşhis genellikle doğrudan mesajdan okunur:

Bir ajan aracı, token'ları sohbetten farklı bir şekilde harcar: omp, her cümlenize bir sistem istemi (system prompt) ve araç açıklamaları ekler ve görev genellikle birkaç adım sürer. Tek bir okuma aracı etkinleştirilmiş olsa bile, test çalışmamızda her adım yaklaşık 3,5 bin girdi token'ı taşıyordu; tam setle bu sayı daha fazla olacaktır. Bu nedenle token başına fiyat burada belirleyicidir.

JoinGonka Gateway üzerinden token'lar girişte milyon başına $0.0069, çıkışta milyon başına $0.021 maliyetindedir; fiyat ağdaki tüm modeller için aynıdır ve bu sayfaya canlı bir kaynaktan çekilir.

Sağ sütundaki tahminler Eylül 2026 fiyatlarına göredir. Karşılaştırma için, omp'deki modeller için genel olarak nasıl ödeme yapılabileceğine bakalım:

omp durum satırı, oturum için bir maliyet tahmini gösterir. Bu, models.yml içindeki cost alanına göre hesaplanır: kurulumcu oraya kurulum anındaki ağ geçidi fiyatını yazar, ancak ağdaki dolar fiyatı GNK kuruyla birlikte dalgalanır, bu nedenle tahmin bir referanstır. Kesin tüketim ve bakiye, paneldeki "Kullanım" ve "Faturalandırma" bölümlerindedir. Varsayılan seçimin neden DeepSeek V4 Flash olduğu, model incelemesinde ayrıntılı olarak açıklanmıştır.

Onay modu. omp varsayılan olarak yolo modunda çalışır: okuma, yazma ve komut çalıştırmayı kendisi onaylar. Kendi projenizde bu kullanışlıdır; başkasının kodunda ise modu sıkılaştırmak ya da konteynere geçmek için bir sebeptir:

omp config set tools.approvalMode write

write modunda ajan yalnızca komut çalıştırmak için izin ister; always-ask modunda buna yazma da eklenir. Tek bir çalıştırma için aynı şeyi --approval-mode bayrağı da ayarlar. Bu, omp'nin kendi özelliğidir; model sağlayıcısına bağlı değildir.

Pi ve omp — farklı konfiglere sahip akrabalar. Bir aracın ayarları diğerine geçmez: dizinleri, formatları ve alan adları kendilerine özgüdür.

Birden fazla ortam. Adlandırılmış bir profil (omp --profile work veya OMP_PROFILE değişkeni) tüm ayarları ~/.omp/profiles/<name>/agent altına taşır — iş ve kişisel anahtarları ayırmak için kullanışlıdır. Geçerli ajan dizinini omp config path yazdırır.

Ajan editörde gerekliyse. omp, Zed içinde ACP protokolü üzerinden çalışabilir — bu, aynı ayarlara sahip aynı ajandır; sağlayıcıyı ve rolleri ikinci kez tanımlamaya gerek yoktur.